Hani ben herkese göğsümü gere gere bana koşulsuz aşık olan bir erkeğe sahip olduğumu iddia ederdim.Hani benimle konuşurken gözlerin ışıldardı?

Hani erkek çocuk sahibi olmanın en güzel yanının sorgusuz sevgiye maruz kalmam olduğuna inandırmıştın beni?

Oldu mu şimdi? Bu ne? Dilinde devamlı bir Lucia!

Anlamadım mı sanıyorsun İspanyolca öğrenme telaşını? Merhaba diyorum sen bana ‘hola’ diyorsun. ‘Donde estas Yolanda’ (Neredesin Yolanda?) şarkısını dilinden düşürmüyorsun.

Lucia dünyalar güzeli sınıf arkadaşımız. Kumral güzeli. Güçlüdür karakteri, belli eder kendini. İnişli çıkışlı bir arkadaşlık durumları var. Bu sene arkadaş grupları biraz daha değişti. Artık hemcinsleriyle oynamayı tercih ediyorlar ama bizimki yine de tetikte. Lucia’nın başkalarıyla oynamasını sorguluyor içten içe. Bana çaktırmadan soruyor güya, ona ise kesinlikle belli etmiyor.

Lucia’lı bir günün ardından inanılmaz mutlu geliyor eve.

Bugün de öyle birgün oldu. Almaya gittiğimizde birbirlerinin peşinden pek ağlaştılar. Biz arabaya giderken Lucia yaşlı gözlerle pencerenin arkasından baka kaldı.

Lucia bize oynamaya gelmek istediğini söyledi.

Daha durur mu bizimki? Akşam, rakamlara baka baka ev telefonunu çevirdi, annesinden izin aldı.

Biz annesiyle buluşma gününü kararlaştırırken bizimki evde ceylan gibi sekiyordu. Uno, dos, tres, cuatro, cinco Holaaa (Bir, iki, üç, dört, beş oleey) diye haykırıyordu.

Ben mi? Hani sevgilim kuma getirse eve, ancak böyle hissederdim. Ama kuyruk dik..

Bir de telefonda konuşmaları var. Fransızca konuştukları için herşeyi anlayamıyorum ki bu da beni deli ediyor.

Ahh ah dedim, ben de babanla öyle konuşurdum. Gözlerimin için güler, sesim titrer, ayakta kıpır kıpır ileri geri giderdim. Elimi nereye koyacağımı bilemezdim de telefonun kablosuyla oynardım.

Ah benim güzel oğlum, sen aşık olacaksın değil mi? Ne güzel duygular seni bekliyor. Varsın benim içim burulsun sen hep böyle güzel heyecanlar yaşa emi?

Güzel duygular silsilesinde kaybolmuş Tunacan’ın annesi